Αγαπημένε μου μπαμπά,

Ήμουν χαρούμενος για το γράμμα σου, όταν η μαμά μπήκε στο δωμάτιο κλαμένη. Έμαθε ότι ο θείος Γκρούγιο είχε πεθάνει. Πήγα μαζί της στη διοίκηση για να πάρει το χαρτί με το οποίο θα μπορούσε να ταξιδέψει χωρίς χρήματα. Της το έδωσαν με δυσκολία, μερικές ώρες αργότερα. Έφυγε πρωί-πρωί για να προλάβει την κηδεία και μου είπε να φροντίσω τον Στάνε. Είναι έξω με τον Ίβιτσα τώρα. Τους παρακολουθώ μέσα από το παράθυρο να παίζουν. Δεν είπα στο Στάνε πού έχει πάει η μαμά. Του είπα μόνο ότι θα επιστρέψει αύριο.

Μετακομίσαμε στο Igman πριν από δύο μήνες, οπότε τώρα κάνω παρέα με τον Σίνισα. Στην αρχή λυπήθηκα που έφυγα από τη Sutjeska, αλλά τώρα είμαι περήφανος που ανήκω στο Igman. Αυτοί από τη Sutjeska μας επιτίθενται απλώς δειλά με τα κουκουνάρια, αποφεύγοντας μια πραγματική, ανοιχτή μάχη. Δεν έχω λάβει ακόμη γράμμα από τον Μιχάλη. Μπορεί να μην μου γράψει γιατί ανακάλυψε ότι ανήκω στο Igman και μπορεί να με έχει ξεχάσει (δεν ξέρω γιατί, αλλά είμαι σίγουρος ότι ο Σαμίρ δεν με ξεχνά. Θα μου έγραφε αν μπορούσε).

Στο Igman, κάνουμε μαθήματα εμείς τα πεμπτάκια, με έναν δάσκαλο που έρχεται από το Νις κάθε μέρα. Για να πάω στο σχολείο, το μόνο που έχω να κάνω είναι να κατέβω τις σκάλες και στο μεγάλο διάλειμμα μπορώ να πάω στο δωμάτιό μας και να πάρω το κολατσιό μου. Μετά το σχολείο, ο Σίνισα και εγώ αφήνουμε τα τετράδια στα δωμάτια και βγαίνουμε αμέσως έξω. Συχνά η Έλενα και η Αλεξάνδρα έρχονται μαζί μας. Οι δυο τους είναι οι καλύτερες φίλες μας. Η Έλενα είναι από τη Sutjeska, αλλά έπεισα το Σίνισα ότι αυτό δεν έχει σημασία, επειδή είναι κορίτσι, οπότε δεν συμμετέχει στον πόλεμο. Στην πραγματικότητα, μου αρέσει η Έλενα. Νομίζω ότι την ερωτεύτηκα.

Έδειξα στη Έλενα τα γράμματά σου. Είπε ότι θα ήθελε να μάθει να ζωγραφίζει τόσο όμορφα όσο εσύ. Της διάβασα επίσης και τα γράμματα μου προς εσένα. Υποσχέθηκε να μην το πει σε κανέναν. Ελπίζω να τα διαβάσεις και εσύ σύντομα.