Αγαπητοί Κώστα και Στάνε,

Δεν υπάρχει νερό. Το κουβαλάμε από την άλλη άκρη της πόλης.

Ένας άντρας κουβαλά μπιτόνια με νερό, ενώ φαντάζεται μια μπύρα.

Οι οβίδες συνεχίζουν να πέφτουν. Έχουμε τελειοποιήσει τρόπους διάσωσης.

Το ποντίκι μπαίνει σε μια τρύπα για να ξεφύγει, τραβώντας έναν άνθρωπο που το κρατάει από την ουρά.

Στις διασταυρώσεις του δρόμου, συνεχίζουμε να είμαστε αναγκασμένοι να τρέχουμε. Αντί για φανάρια, στέκονται προειδοποιητικές πινακίδες.

Προσοχή! Ελεύθεροι σκοπευτές!

Οι άνθρωποι τρέχουν στο απέναντι πεζοδρόμιο όπου είναι αναρτημένη η πινακίδα "Προσοχή! Ελεύθεροι σκοπευτές!".

Το χειμώνα, που πέρασε, σχεδόν όλα τα δέντρα της πόλης κόπηκαν για θέρμανση. Διατηρήθηκαν μόνο λίγα. Έξω από την κτηνιατρική σχολή είδα ένα τέτοιο: μια μικρή σημύδα. Πάνω της υπάρχει μια πινακίδα:

Αν κόψεις αυτή τη σημύδα, θα είναι η τελευταία σου!

Το τελευταίο δέντρο στο πάρκο, ένα μικρό δέντρο σημύδας με την επιγραφή «Αν κόψεις αυτή τη σημύδα, θα είναι η τελευταία σου!».