Σαράγιεβο, 20 Αυγούστου 1993
Αγαπητοί Κώστα και Στάνε,
Πέρασε ήδη ένας χρόνος από τότε που
φύγατε από το Σαράγιεβο
.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου,
η Γη
έκανε
μια ολόκληρη στροφή
γύρω από
τον Ήλιο
.
Εσείς στο μεταξύ κάνατε ένα λίγο μικρότερο δρόμο: Σαράγιεβο - Ντίβλιανα.
Έχετε αλλάξει →
αδυνατίσατε
ή
παχύνατε
ή
αφήσατε μουστάκι
;

Κάνετε γυμναστική;

Ο Κώστα και ο Στάνε ξαπλώνουν στον καναπέ και καπνίζουν.

Ακούτε τη μαμά;

Μαμά πίσω από τον Κώστα και τον Στάνε με τον πλάστη στο ένα χέρι και στο άλλο ένα γάντι του μποξ.

Εδώ και περίπου δέκα ημέρες τα πράγματα είναι ήρεμα.

Ο στρατιώτης ξαπλώνει πάνω σε ένα κανόνι φραγμένο με την τάπα.

Χτες το βράδυ, μετά από πολύ, πολύ καιρό, ήρθε και το ρεύμα.

Ένας αναμμένος λαμπτήρας και ένας άντρας που δεν μπορεί να τον κοιτάξει.

Είχαμε ήδη συνηθίσει στο σκοτάδι.

Ο τελευταίος χρόνος ήταν πολύ δύσκολος εδώ. Κάποιοι δεν το άντεξαν και τους έστριψε λίγο.

Ένας άντρας με παιχνίδι και κουδουνίστρα.

Σας χαιρετώ με πολλή αγάπη!
Ελπίζω να σας δω σύντομα.

Ο μπαμπάς ονειρεύεται τα φτερά του Ίκαρου.