17 Ιανουαρίου 1994

Αγαπητέ μπαμπά,

Μας άρεσε, και στο Στάνε και σε μένα, η σόμπα σου. Άκου πώς μπορείς να φτιάξεις ζεστή σοκολάτα σ΄ αυτήν: απλά ρίχνεις στο μπρίκι τρεις κουταλιές της σούπας κακάο, τρεις κουταλιές της σούπας γάλα σε σκόνη και ζάχαρη. Στη συνέχεια, προσθέτεις λίγο νερό, τα ανακατεύεις όλα καλά και τα ζεσταίνεις πάνω στη σόμπα. (Τη συνταγή την έμαθα από τη γιαγιά Ρόζα από τη Sutjeska).

Την Πρωτοχρονιά, κάναμε ένα πάρτι, στο δωμάτιο που μας χρησιμεύει ως τάξη το πρωί. Έπαιζε η μουσική στο κασετόφωνο και εμείς χορεύαμε. Ήθελα να παραδεχτώ στην Έλενα ότι την αγαπώ, αλλά έχασα όλο μου το θάρρος όταν εμφανίστηκε μ’ ένα ωραίο φόρεμα. Φαινόταν κάπως διαφορετική, σαν να μην ήταν το ίδιο κορίτσι με το οποίο περνάω τόσο πολύ χρόνο. Ο Σίνισα φάνηκε να καταλαβαίνει τι συμβαίνει. Με πείραζε και προσπαθούσε να με πείσει να χορέψω με την Έλενα, αλλά μάταια. Στεκόμουν μπερδεμένος σε μια γωνιά της τάξης, παρακολουθώντας τη να χορεύει με ένα γυμνασιόπαιδο από τη «Sutjeska». Και να φανταστείς πως κάποτε πάλευα για αυτή την ανόητη “Sutjeska”, έλεγα γεμάτος νεύρα μέσα μου.

Ο Στάνε και ο Ίβιτσα πέρασαν πολύ καλύτερα: χόρευαν με όλα τα μικρότερα κορίτσια, ακόμη και με δύο από τη δευτέρα.

Δεν είπα τίποτα στην Έλενα, και τώρα κάνουμε παρέα όπως και πριν. Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να μαζέψω θάρρος και να της πω τι νιώθω. Θα ήταν ευκολότερο αν ήσουν εδώ μαζί μου.

Κώστα